تبليغاتX
لبخند معجزه ای برای با هم بودن...


لبخند معجزه ای برای با هم بودن...

.

سلام و همین اوله کاری شکر...

               شکر برای همه چیز.برای وجوده همه کس و برای تمامه لحظاته خوشی که طعمشان را میچشم....

میرسم به داستانه ارامش...ارامشی که مدت هاست جستو جویش میکنم و مانند بازیه بچه گی ها به جایه شنیدن صدایه ضربات دست بر روی میز که بلندو کوتاه میشد صدای درونم شادمانو غمگین میشود...

در جستو جویه ارامش ترسی بر تو غالب میشود...اما چاره چیست؟!؟!

                                                                                                       زندگیست..به کوتاهیه چندینو چند سالی که گذشت..

                                                                                                       به کوتاهیه رفتنه یک عزیز....

اما همیشه فقط یک قانون در اخره کارست...چه برایه کسی که همیشه اضطرابش مانع رسیدن به ارامش شد..

                                                                   چه برایه کسی که هیچ وقت ارامشش را گم نکرد...او نیز هنری داشت..

                                                                   توکلی داشت به وسعته دریا که باز داشتنه آن نیز قصه ای داشت شاید به

                                                                  بلندیه دیده ادمی شاید به کوتاهیه زندگی...

کاش میشد...

                      زندگی را دوست داشت اما عاشقش نبود.

کاش میشد...

                     در بودن خوب بود و نبودن را باور داشت.

کاش میشد...

                       همه را بخشید و امیدوار بود که همه تو را میبخشند.

کاش میشد..

                         دوست داشتنه دیگران تو را از خود غافل نکند.

کاش میشد...

                        ارزشه ادمی ها را فهمید .

و کاش میشد...

                        فقط مهر بود و تنفر فقط یک کلمه.

چه باید کرد؟!این ها همه کاش هاییست که شاید مفهومه زندگی را مختل میکند چرا که همیشه تلخ یا همیشه شیرین محال است لا اقل در زندگی....

و تنها کاری که میتوان کرد:اگر تلخ  بود بدون توقف قورت بده و شکر مثله همیشه

پ.ن:حواسمون به فرصتایی که دارن بدو بدو میکنن باشهخوبو خوش باشین

نوشته شده در چهارشنبه بیست و سوم بهمن 1387ساعت 0:30 توسط مهسا| |

+ایران به جمع ۸کشور ماهواره دار در فضا پیوست....

+ایران در ساخته این ماهواره خود کفا بوده است....

                                      و من به عنوان یک ایرانی با شنیدن این اخبار باز هم از ایرانی بودنم ذوق میکنم

                                     پرتابه این ماهواره (امید اقا)به فضا مبارک....

پ.ن:دکتر شریعتی:

                            "  بشر یک بودن است اما انسان یک شدن."

نوشته شده در سه شنبه پانزدهم بهمن 1387ساعت 23:38 توسط مهسا| |

سلام..

           خوبین؟؟!!خوشین انشالا؟؟!!خسته درسا نباشین(اصلا که نیستین نه ه ه )

تا حالا شده کسانیو ببینین که سعی میکنن خیلی خوش باشن؟!

دلشون بخواد همه بخندن؟!

سعی کنن احساسای غم انگیزه درونشونو واسه چند دقیقه بخاطره دورو بریاشون بندازن بیرون؟!

اما....

         یه جایی میشه که دیگه نمیتونن.

       دیگه نمیشه.

       دیگه حسای بد جایی واسه حسای خوب نمیذارن.

اون موقعست که....

                                اونام دوس دارن داد بزنن.

                                اونام دوست دارن اشک بریزن.

                               دوس دارن یکیم بیاد اونارو شاد کنه.

اونجاس  که میفهمن هیشکی نمیتونه فکر کنه اونا شکستن.

 فکر کنه کم اوردن.س تا واسه کسی نگن کسی اونارو نمیفهمه...

ظاهرا کوهن اما از نوعه اتشفشان اونم خاموشو بی سر صدا..

نمیدونم شاید تقصیره خودشونه..شاید سخته باورش که یه کوه بلرزه..

                      کاش اینجور ادما بتونن واسه خودشونم شبیه کوه باشن.

پ.ن:از جمله های دکتر شریعتی شدیدا خوشم میاد سعی میکنم هر دفعه یکیشو بذارم

معذرت اگه خیلیاش یا همش تکراریه اما تکراره جملاته با معنا شاید یه جور یاداوری باشه.

                                                  " انان که میفهمند عذاب میکشند

                                                  و انان که نمیفهمند عذاب میدهند."

پ.ن۲:برای کلاس زبانم باید موضوعیرو واسه کنفرانس انتخاب کنم چقد خوبه پیشنهاده موضوع بدین.

پ.ن۳:فعلا خداحافظ

پ.ن۱/۲:با تشکر از مریم جهته یاداوری.در کلاس اینجانب هستم+۱۰الی ۱۲ اقا این یعنی واقعا کمک

نوشته شده در شنبه دوازدهم بهمن 1387ساعت 12:58 توسط مهسا| |

سلام...

اخیش راحت شدم از امتحان خوبیه دانشگاه اینه که لااقل میدونی یه چند روزی  بینه دو ترم میشه خیاله کاملا راحت از درس داش(حالا نکه بقیه مواقع خیلی خودمو ناراحت میکنم؟؟!!!)

 

امشب اومدم فقط اعلام حضور کنم حالا که اومدم بذارین یه سوتی بگم... اول یه توضیح کوچولو از قهرمانای داستان:

مری:شدیدا اهله مزه پرونی(مثه خودم در هر شرایط)لازم به ذکره قبلنا اینجوری نبودا...

عطی:همکلاس مری و اونم زبون داره خدارو شکر

مامانه عطی: کمی حساس علی الخصوص در  روابطه دختر پسر

منم که .....

من مری و عطی خونه عطی بودیم۰۰۰۰۰ از قبل به مری گفته بودم مواظبه حرفات باشیا مامان عطی شاکی میشه ها....

مری اومد از عطی عکس بگیره گف درس بشین وگرنه به اقای ایکس میگما(جدی نگیرین تو عالمه شوخی جنبه داشته باشین)از قضا فامیله اقای ایکس با یک فامیله ما یکی بود منم خیره سرم اومدم جلو مامان عطی طبیعی کنم گفتم اهای به فامیله ما چی کار داری؟؟!!!

مریم یهو ایکیوش افتاد پایین گف نه ه ه  من به فامیله شما.....؟؟؟!!!

اینجا بود که رفتم سراغه سرفه های بی دلیل

پ.ن:نگران آیکیو مری نباشین اومد سره جاش یکم دیر....

پ.ن:نگران بیخود نوشتنه منم نباشین واسه خالی نبودنه عریضه بود...

                                                        ایشالا همه امتحانارو خوب بدین ....

فعلا خدافظ...

 

نوشته شده در جمعه چهارم بهمن 1387ساعت 0:31 توسط مهسا| |


Design By : Night Skin